Geboortefotograaf Drenthe | Tanja’s ervaring over een fotograaf bij de geboorte!

Geboortefotograaf Drenthe

Geboortefotograaf Drenthe – In november 2015 fotografeerde ik de geboorte van Teun, het zoontje van Tanja. Onlangs kreeg ik deze mail om te vertellen hoe blij ze nog steeds is dat ik haar bevalling heb vastgelegd.

Een jaar later

Ruim een jaar verder zijn we. Boven liggen drie jongens rustig te slapen. Op 23 november 2015 ben ik 37 weken in verwachting van onze derde zoon. Ik besluit nog even Emmen in te gaan want vanaf vandaag mag hij thuis geboren worden en ik ben niet tevreden over het eerste pakje dat we uitgezocht hebben. Voor de rest is alles klaar en maak ik me op voor nog drie weekjes genieten. Aangezien de andere twee jongens aan het eind van de 39e week geboren zijn verwacht ik nu nog niets.

Ik kijk nog even naar een geschikt shirt voor mezelf tijdens de bevalling, want met Natasja heb ik besproken dat rustige kleuren het mooiste overkomen op foto’s. Leuk dat zij onze bevalling komt fotograferen. Ik ken Natasja al een beetje, op de middelbare zaten we bij elkaar in de klas. Tijdens het kennismakingsgesprek voelde alles goed, zijn onze wensen heel duidelijk besproken en zowel mijn man als ik zien daarom haar aanwezigheid bij de bevalling positief tegemoet.

Daar gaan we!

En dan is het 25 november. Ik heb gisteren weinig beweging gevoeld en heb vandaag een afspraak staan bij Jalad, onze verloskundigenpraktijk. Claudia kijkt even met een echo maar inderdaad, de kleine is niet erg actief. We besluiten het in de gaten te houden. Over een paar uur komt ze op huisbezoek en als het dan nog zo is dan zullen we naar het ziekenhuis moeten voor protocol verminderd leven. Dat is wel even schrikken! Ik breng mijn man op de hoogte, hij komt naar huis. Mijn ouders komen de twee jongens ophalen. Ik stuur Natasja een berichtje. Ze vraagt me om haar op de hoogte te houden zodat ze indien nodig haar oppas kan inschakelen.

In de middag komt de verloskundige langs. Ik blijk wat meer ontsluiting te hebben en word gestript. Het gaat toch echt beginnen! Natasja geeft aan dat ze zo snel mogelijk onze kant op komt zodra haar partner thuis komt. Om 19.00 uur stapt ze binnen. Ik heb ondertussen al wat weeën maar ze zijn nog gemakkelijk weg te zuchten. We kletsen wat, ze maakt wat foto’s als ik de weeën opvang of als Andries en ik praten of appen om familie en vrienden op de hoogte te brengen. Jinke en kraamhulp Janke komen ook binnen. Daar gaan we! Mijn vliezen worden gebroken en de weeën nemen toe in kracht.

De geboorte van het hoofdje

Ik hoor heel af en toe het klikken van de camera, maar het stoort me totaal niet. De sfeer is ontspannen, we maken grapjes en ik word goed ondersteund door alle aanwezigen. Ook Natasja maakt op de rustige momenten een praatje met de verloskundige of de kraamhulp.  Wij hebben vooraf aangegeven dit prima te vinden en het draagt bij aan de gemoedelijke sfeer. Af en toe stelt ze het licht in de kamer iets bij door middel van de dimmer die we hiervoor aangeschaft hebben. De lamp die normaal in de woonkamer staat dient als extra lichtbron.

De ontsluiting gaat minder snel dan verwacht. Ik ga even douchen om te kijken of de zwaartekracht wat kan helpen. Natasja maakt hier ook een aantal foto’s van en gaat daarna even naar beneden met de verloskundige. Het douchen helpt echter zo goed dat ik amper 20 minuten later persdrang voel. De kraamhulp, aangespoord door Andries, roept de verloskundige en Natasja erbij en we verplaatsen ons naar het bed. Het moment waar ik wel over nagedacht heb is aangebroken. De werkelijke geboorte.

We hebben tegen Natasja gezegd dat ze alles mag fotograferen, ook het moment van de geboorte. Dit leek me van te voren best wel spannend maar ik heb er niets van gemerkt. Ik kon me op dat moment ook totaal niet druk maken om wie waar stond, ik stond op het punt mijn kind aan te pakken en voor het eerst in mijn armen te houden! Daar was hij dan! Welkom lieve kleine Teun. Alle momentjes na de geboorte zijn ook prachtig vastgelegd. Het uitkloppen van de navelstreng en het doorknippen ervan door mijn man, de eerste keer borstvoeding, de onderzoeken, de eerste kleertjes aan, knuffelen met papa, bellen met de familie.

Dierbare herinnering

Regelmatig kijk ik naar de foto’s. Leuk om te zien dat er dingen gefotografeerd zijn die ik anders alweer vergeten zou zijn. Bijvoorbeeld dat Teun is geboren bij volle maan. De ontspannen sfeer die er tijdens de bevalling hing heeft Natasja zo goed vastgelegd. Foto’s waarop we lachen en grapjes maken, maar ook foto’s waarbij je ziet dat ik het best even zwaar had en op Andries kon steunen. Ook de foto’s van de geboorte van het hoofdje van Teun zijn me zo dierbaar. Wat geweldig om die bos met haren tevoorschijn te zien komen, om te zien dat mijn handen hem werkelijk als eerste aanpakken. Die eerste borstvoedingsfoto heeft mij later door menig kolfmoment op het werk geholpen. En nu, 14 maanden later, wordt het toch eigenlijk ook wel eens tijd voor een borstvoedingsshoot en een gezinsshoot. Natuurlijk plannen we deze ook weer bij Natasja, die ik toch wel een beetje in mijn hart gesloten heb door deze ervaring en door de prachtige herinneringen die ze gecreëerd heeft voor ons.

“Regelmatig kijk ik naar de foto’s. Leuk om te zien dat er dingen gefotografeerd zijn die ik anders alweer vergeten zou zijn. Bijvoorbeeld dat Teun is geboren bij volle maan. De ontspannen sfeer die er tijdens de bevalling hing heeft Natasja zo goed vastgelegd. Foto’s waarop we lachen en grapjes maken, maar ook foto’s waarbij je ziet dat ik het best even zwaar had en op Andries kon steunen”.

geboortefotografie_PuurMama01-11-15

geboortefotografie_PuurMama02-11-15

geboortefotografie_PuurMama03-11-15

geboortefotografie_PuurMama04-11-15

geboortefotografie_PuurMama05-11-15

geboortefotografie_PuurMama06-11-15

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

error:
error: Content is protected !!